Alain Lorraine lé né La Réunion, di koté Saint-Paul. Kan li lété zoumine, son papa-monmon la ral ali la France ou li la pass tout son lanfans. Li la arni dan lil kan li té pli gran pou nir fé son sèrvis militèr koté kazèrn Lambert. Kan son servis té fini, li ni zournalis ché Témoignage Chrétien de La Réunion. Son travay zournalis la amèn ali dékrir bann roportaz si le pèp rénioné : an 1979 li publi Les Chrétiens du désordre, é anviron vin tan pli tar, an 1996, li publi Une communauté invisible : 175 000 Réunionnais en France. Lo Communauté invisible i koz de tout la diaspora La Réunion la fé konm son fami : la désot la mèr pou alé fonn a zot anndan lo pèp fransé i viv si lo kontinan. Lo liv i poz lo bann problèm lintégrasion èk lo mank vizibilité bann rénioné i viv an Frans. Li té ve fé prann konsians de se mouvman la trèn in pèp lot koté la mèr.
Tout son vi, Alain Lorraine la poz lo problèm lo rénionité ant lo Nor èk lo Sud : kèl kiltir pou sat i viv lot koté la mèr ? Kèl lavnir pou sat la rès su lil ? Son promié rokèy fonnkèr, Tienbo le rein et Beaux visages cafrines sous la lampe (1975), lé in tèks angazé ke i vé fé réfléchi su lo nésésité in mouvman lindépandans pou La Réunion :
Au cœur de l’immense cicatrice bleue de l’océan
Si verte, tu es, île
jeune mariée violée sodomisée à tous les fruits de l’esclavage
sur la roche écrite de tes réveils même le soleil demande pardon
[…]
On t’a nommée française pour des fins d’utilité
et les Indes et l’Afrique et la Bretagne accouchent
d’un enfant mort-né
et toi analphabète de ta naissance tu cherches
ton reflet sur les miroirs des autres
Il est temps que tu t’appelles toi-même au passeport
des peuples nouveaux
en sachant que la vérité des pays qui apprennent à naître
est large de toutes les solitudes.
(Tienbo le rein, p. 19)
Alain Lorraine, dan son konba politik pou in lindépandans, i ropros lo pèp La Réunion de tro agard son « reflet sur les miroirs des autres », si lo mirwar la Frans parézanp. Lo pozision lé angagé, é i artrouv se lanbision la dan tout lo fonnkèr Lorraine. Sur le black (1990) èk Dehors est un grand pays (1993), i arpran lo tèm lémansipasion par rapor in lanpir, pou aplik a li a tout bann nasion la bezwin émansip a zot pou trouv zot vwa. Lo lékritir Alain Lorraine lé donk in lékritir ki ve fé viv in konba : sat la dékolonizasion èk lavnir tout la bann pèp la bezwin tienbo zot rin, sèr zot koud, pou mars ansanm vèr la libèrté.
Liv Alain Lorraine :
Tienbo le rein et Beaux visages cafrines sous la lampe (désin par Geneviève KOENIG-DURIEUX) Paris, L’Harmattan, 1975.
Les Chrétiens du désordre, France, Calmann Lévy, 1979.
Sur le black, France, Page Libre, 1990.
Dehors est un grand pays, France, Paroles d’Aube, 1993.
Une communauté invisible : 175 000 Réunionnais en France métropolitaine (èk Wilfrid BERTILE), Paris, Kartala, 1996.
Ayèr su lo nèt :
JOUBERT Jean-Louis, Littératures de l’océan Indien, France (Vanves), EDICEF, 1991 ; Bibliotheque REFER (2006).
MAILLOT Axel, « Portrait d’Alain Lorraine », in Témoignages du lundi 23 oct. 2006, (2007).

Version imprimable
envoyer par mail
Réagir à cet article
Suivre les commentaires :
| 